عشق جدا نشدنی شهرزاد
من از عـهد آدم تـورا دوست دارم
از آغـاز عالـم تــورا دوسـت دارم
چه شبها من و آسمان تا دم صبح
سرودیم نم نم تـورا دوسـت دارم
نه خطی!نه خالی! نه خواب و خیالی!
من ای حس مبهم تورا دوست دارم
ســلـامی صمیمی تر از غم ندیـدم
به انـدازه ی غــم تـورا دوسـت دارم
بیــا تا صــدا از دل سـنـگ خیـزد
بگویـیـم بــاهــم تـورا دوسـت دارم
جهان یک دهان شد هم آواز باما
تو را دوست دارم تو را دوست دارم...
کاش می دیدم چیست، آنچه از چشم تو تا عمق وجودم جاریست
!
دست به دوش شب می اندازم
ستاره ها را از سر راه بر می دارم
سوار باد می شوم
دست کوچک ابر را می گیرم
و بالا می روم
کنار ماه می نشینم
به ماه می گویم
اگر او بود
دیگر هیچ نمی خواستم
و ماه می خندد
:و می گوید
.................اگر
|
دلت اومد | ||
| دلت اومد بی بهونه به مرگ من راضی بشی
بشکنی قلب پاک من بی نشونه راهی بشی دل اومد تو این روزا همدم تنهایی بشم برای پیدا کردنت به هر طرف راهی بشم دلت اومد تو بگذری از دل و پاک و عاشقم از منی که تو عشق تو همیشه یار و صادقم |
|
عشق تازه و دوباره حرفهای تازه از نو ، فاصله ها چه قدر زیادن هرچند فکر میکنی خیلی نزدیکی ، شب ها ارامش جان و سرگردانی روح و گریه های چشم و بغض ها و بسته شدن گلو شب ها چقدر درازن ، هیچ کس مثل من این بلندی را حس نکرده و نمیفهمد و غم تاریکی شب و حرفهاش را درک نکرد شب پر رمز و هر ثانیه اش یک اسم داره ، اسم هایی که با جان و دل روی آن گذاشتم تو وجود من بودی و من وجود تو که فاصله بین ما انداحتن چه راحت ، چه حالی داشت ستاره بازیهای شبانه و ساختن یک زبان واسه عشقمون و یک سایه شدن زیر نور ماه حال شبها به حوای تو میخوابم که شاید به خوابم بیایی . ولی حیف ، حیف همه اش باطل است که شبها برای دیدنت در خواب، چشم هایم را روی هم میذارم شب شده یک دیوار سنگی بزرگی بین من و تو و قلب و عشق و چشم هایمان | ||
|
| ||
